Minik Karınca Nino ve Sabır Dolu Yolculuk

Bir varmış bir yokmuş… Güneşin her sabah gülümseyerek doğduğu, çiçeklerin hayvanlarla konuştuğu Bilgelik Ormanı adında bir yer varmış. Bu ormanda yaşayan hayvanlar, sadece çalışkanlıklarıyla değil, davranışlarıyla da birbirlerine örnek olurlarmış.

Ormanın en küçük ama en hareketli canlılarından biri de Minik Karınca Nino’ymuş. Nino çok zekiymiş ama bir o kadar da sabırsızmış. Bir işi hemen bitirmek ister, beklemekten hiç hoşlanmazmış.

Bir gün ormanda kış hazırlıkları başlamış. Tüm karıncalar, yiyeceklerini toplamak için sırayla çalışıyormuş. Ama Nino sırada beklemek istememiş.

“Ben daha hızlıyım, neden bekleyeyim ki?” diye söylenmiş.

O sırada Bilge Kaplumbağa Toma, Nino’ya yaklaşmış:

“Evlat,” demiş Toma, “Birlikte ve sabırla yapılan iş, her zaman daha sağlam olur.”

Ama Nino bu sözleri pek dinlememiş ve tek başına yiyecek toplamaya karar vermiş.

Nino aceleyle yola koyulmuş. Hızlı hızlı yürürken etrafına bakmayı unutmuş. Bir süre sonra yorulmuş, topladığı yiyeceklerin bir kısmını düşürmüş ama fark etmemiş.

Yolda Tavşan Lilo ile karşılaşmış.

“Birlikte taşırsak daha kolay olur,” demiş Lilo.

Ama Nino: “Hayır, ben tek başıma yapabilirim!” diye cevap vermiş.

Gün ilerledikçe Nino’nun yükü ağırlaşmış. Ayağı bir dala takılmış ve tüm yiyecekleri yere saçılmış.

O an Nino çok üzülmüş. Sessizce ağlarken, yanına Karınca Kraliçe Ada gelmiş.

“Nino,” demiş yumuşak bir sesle, “Yardım istemek güçsüzlük değil, bilgeliktir.”

Nino ilk kez durup düşünmüş. Aceleciliğin ona ne kadar zarar verdiğini fark etmiş.

Ertesi gün Nino, karınca yuvasına geri dönmüş. Sıraya girmiş, arkadaşlarıyla birlikte çalışmış.

Bu kez daha az yorulmuş, daha mutlu olmuş. Herkes birbirine yardım etmiş, işler kısa sürede bitmiş.

Nino gülümseyerek şöyle demiş:

O günden sonra Minik Karınca Nino, Bilgelik Ormanı’nda sabır ve paylaşmanın sembolü olmuş.

Ve tüm hayvanlar şunu öğrenmiş:

Acele etmek hız kazandırmaz, sabır ise başarıyı büyütür.

Masal da burada mutlu bir dersle sona ermiş 🌿